OSP Narol

Związek Straży Ogniowej w Narolu, tzw. „Pogotowie ogniowe” powstaje w 1882 roku

27 grudnia 1886 r. reaktywowano Ochotniczą Straż Ogniową pod przewodnictwem dziedzica dóbr Narol J.W. Księcia Juliana Puzyny. Statut został zatwierdzony 11.12.1887 r. przez CK Namiestnikostwo.

W gronie założycieli Ochotniczej Straży Ogniowej byli:
Zajączkowski Józef (uczestnik powstania Węgierskiego z 1848 r.),
Musakowski Augustyn (nauczyciel z Narola);
ks. Teodorowicz Józef (proboszcz parafii greko-katolickiej w Krupcu),
Kaliński Henryk (Zarządca dóbr Narol);
Częstkiewicz Franciszek (Burmistrz).

OSO zrzeszała 25 członków.
Na czele stała Rada naczelna w osobach:
· Książe Józef Puzyna
· zastępca Augustyn Musakowski – kierownik szkoły w Narolu.
· komenda nad sikawką – Leon Nowoświat
· komenda dachowców – Jan Zuchowski;
· komenda dostawy wody – Stanisław Borkowski;
· komenda bezpieczeństwa – Antoni Brogowski;
· podpisywanie protokołów – Sebastian Wolańczyk i Grzegorz Zuchowski (ówczesny Sekretarz)

6 marca 1887 r. Rada Naczelna pod przewodnictwem zastępcy Naczelnika Augustyna Musakowskiego w obecności burmistrza Franciszka Cząstkiewicza dokonała przydziału czynnych członków do oddziałów (sekcji).

Tworząca się OSP Narol w 1888 r. otrzymała pieniężną pomoc w wysokości 50 złotych reńskich a w 1896 80 zł reńskich od Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie na zakup sprzętu pożarowego.

W 1888 roku zakupiono: 25 hełmów, 25 bluz, 25 spodni segeltychowych, 5 gurtów, 1 linewkę, 1 trąbkę, 1 siekierę.

W 1894 r. nastąpiła zmiana w OSP Narol. Książe Julian Puzyna objął funkcję Prezesa OSP, Henryk Kaliński (zarządca dóbr narolskich) został obrany Naczelnikiem OSP.

W 1899 r. z członków OSP zorganizowano orkiestrę smyczkowo – dętą. Protokół z 29 września 1903 r – „orkiestrę na Krupcu założył w 1899 Leon Fedonowicz, kleryk, syn proboszcza greko-katolickiego z Krupca”. Nazwisko tegoż według źródeł brzmiało – Teodorowicz i być może błędnie je odczytano z rękopisu.

Protokół z 25 września 1904 r. – „członkami honorowymi zostali: książe Julian Puzyna, ks. Jan Niemczyk (proboszcz narolski), Antoni Reil (kierownik szkoły), Emilia Wilkówna (nauczycielka), Henryk Kaliński (pełnomocnik dóbr narolskich), ks. Andrzej Panek”.

Wyposażenie OSP Narol z początków XX wieku do wybuchu I wojny przedstawiało się następująco: 
1 sikawka dwukołowa, jedna sikawka czterokołowa, 2 beczki na kołach, 4 drabiny, 10 konewek blaszanych, wąż wylotowy dł. 40m, wąż ssący dł. 8 m. Wyposażenie straży stanowiła tzw. „gimnastyka” czyli tor przeszkód zręcznościowych.

Działalność OSP została zawieszona podczas działań wojennych. W 1914 r. Narol uległ spaleniu.

Gazeta galicyjska „Nowości Ilustrowane” R. XII. Nr 43 Kraków 29 października 1915 r. przedstawia trzy fotografie spalonego Narola; spalony rynek, zgliszcza zachodniej części miasta i spaloną i splądrowaną przez Rosjan aptekę.

1 lutego 1920 r. reaktywowano OSP Narol. Według protokołu z Walnego zgromadzenia OSP w Narolu z 1 02. 1920 r. polegli w czasie działań wojennych następujący członkowie OSP Narol: Wolańczyk Michał, Wiciejewski Filip, Polniak Rudolf, Mulak Bronisław.
Na czele reaktywowanej OSP stanęli: Naczelnik – Jan Zuchowski (komendant oddziałowy od 1886 r. a od 1903 r. zastępca naczelnika);
Zastępca Naczelnika – Andrzej Zuchowski (od 1928 r. poseł dwóch kadencji na Sejm RP) 1925-1931; Prezes – Aleksander Garda (naczelnik poczty) 1925-1932; – ks. Leon Janczewski (narolski proboszcz) 1932-1935; – Konstanty Maciołka (nauczyciel) 1935-1939 
Już 19 marca 1920 roku OSP Narol wzięła udział w gaszeniu pożaru w Lipsku, a 5 września tegoż roku walczyła w Narolu z pożarem 18 stodół wypełnionych zbożem.

W 1925 r z funduszy gminnych wybudowano „szopę na rekwizyta” – drewnianą remizę. W tejże remizie strażacy, orkiestra strażacka organizowała występy, wieczorki taneczne z których dochody przeznaczano na zakup wyposażenia OSP, o czym świadczą protokoły z posiedzeń OSP w Narolu.

W latach 1932-35 OSP Narol zrzeszała 35 członków czynnych.

Uposażenie OSP według protokołu z 20.10.1931: 2 sikawki, 2 beczkowozy, 20 konewek blaszanych, 6 haków, 4 drabiny dachowe, 2 drabiny stojące; oraz nowy sprzęt: 24 hełmy szeregowców, 6 hełmów oficerskich, pasy, toporki, bluzy. 

Okres II wojny światowej przerwał działalność statutową OSP Narol. Wielu lokalnych czynnych członków straży zasiliło szeregi powstającej placówki Związku Walki Zbrojnej i późniejszej kompanii AK Narol.

OSP Narol reaktywowano po wojnie 19 stycznia 1945 r. w nowym ładzie społeczno-politycznym Polski.

W 1948 r. OSP Narol otrzymała w formie daru z PZUW 45 m sukna mundurowego, 21 m płótna na bieliznę i 4 m płótna brezentowego. Z sukna dla członków uszyto mundury. Za szycie zapłacono uzyskanym dochodem z festynu i zbiórki ulicznej.

W 1949 r. na mocy odgórnego zarządzenia władz przeprowadzono weryfikację członków OSP. Na tle politycznym z ówczesnej OSP wykreślono 9 strażaków. Pomimo politycznej odwilży w 1956 r., po VIII plenum KCPZPR niewielu z nich wróciło w szeregi OSP, która liczyła około 49 strażaków.

Od roku 1955 na wyposażeniu straży pojawiła się pierwsza motopompa. Od roku 1972 OSP w Narolu ma nową siedzibę, murowaną remizę wzniesioną na terenach dawnego zamczyska Łaszczów. Obecnie trwa rozbudowa budynku remizo-świetlicy.

Na koniec 1973 r. w powiecie lubaczowskim było 68 jednostek OSP oraz 30 zakładowych zrzeszających łącznie 1998 członków.

W 1974 r. powołano Zarząd w składzie:
Prezes – Stankiewicz Aleksander z Łukawicy,
Komendant – Patałuch Kazimierz z Narola.

Pierwszą sikawkę przenośną zakupiona gmina Narol w 1979 r.

1 lipca 1992 r. powstała Rejonowa Komenda Państwowej Straży Pożarnej w Lubaczowie. 1 stycznia 1999 r. została utworzona Komenda Powiatowa Straży Pożarnej w Lubaczowie.

Od 1996 r. prezesem OSP Narol został Steczkiewicz Antoni z Lipska.

Wraz z nową reformą administracyjną i przywróceniem powiatu lubaczowskiego, 12 stycznia 1999 r. odbył się założycielski Zjazd Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP w Lubaczowie. Prezesem Zarządu Oddziału Powiatowego związku wybrano Józefa Michalika – starostę lubaczowskiego, działacza Stronnictwa Ludowego. W skład Związku Powiatowego weszło 58 jednostek OSP zrzeszających 1418 członków.

Od 1 stycznia 2002 r. prowadzenia spraw ochrony przeciwpożarowej i zarazem pełnienie funkcji Komendanta Gminnego OSP z urzędu powierzono druhowi Edwardowi Babikowi.
Ochotnicza Straż Pożarna w Narolu posiada bogate archiwum. Ocalał pierwszy organizacyjny protokół z 27 grudnia 1886 r. oraz protokół z 6 marca 1887 r. Na wystawie pożarnictwa w Lubaczowie eksponatem była sikawka ręczna tzw. „Dunajec”- czterokołowa z ok. 1900 r. zakupiona w Lwowskim Biurze Handlowym Z. Majewski, Lwów, ul. Kościuszki 4; sztandar OSP Narol z narodowym godłem i św. Florianem; hełm miedziany wzoru rzymskiego; pas, sikawka przenośna na dwukołowym podwoziu z 1879 r.

Komentowanie jest wyłączone.